Piwonia



Piwonie kwitną, białe i różowe,  

A w środku każdej, jak w pachnącym dzbanie,

Gromady żuczków prowadzą rozmowę,

Bo kwiat jest dany żuczkom na mieszkanie.

Matka nad klombem z piwoniami staje,

Sięga po jedną i płatki rozchyla,

I długo patrzy w piwoniowe kraje,

Dla których rokiem bywa jedna chwila.

Potem kwiat puszcza i, co sama myśli,

Głośno i dzieciom, i sobie powtarza.

A wiatr kołysze zielonymi liśćmi.

I cętki światła biegają po twarzach.

Czesław Miłosz Przy piwoniach.






Piwonia

„Czy widziałeś kiedyś piwonię?
Czy urzekła Cię woń jej?
Puszysty puchar delikatnych płatków,
Chłodnych w dotyku jak najdroższy jedwab.
Strzelista łodyga i soczyste liście,
To nieubłagalny, cudowny jej powab.
Przepiękna w słońcu, w deszczu zadumana,
Niewinnie rosą okrywa się z rana.
Spokojna w swym byciu, bez żadnych pretensji,
Potrafi korzystać z mądrości esencji.
Nie szuka, nie woła, wystarczy jej bycie,
I ludzkie twarze skąpane w zachwycie.”
Autor: Rafał Stępień


zanim zabrałam się za układanie bukietu tuliłam je do piersi, wąchałam, cudne są, cudne...

Komentarze

Agata Agatuszka pisze…
SERDECZNIE WITAM , CHOĆ POGODA BYLE JAKA
JA PRZESYŁAM CI BUZIAKA
Danuta pisze…
Kochana i ja uwielbiam te kwiaty. Przypominają mi moje dzieciństwo i ogrody wiejskie. Uważam że piwonia jest królową wiejskich ogrodów.
Pozdrawiam

Popularne posty